Het aanhoudende zoeken wordt beloond: steeds ontdekken we iets nieuws, soms blijken we de plank net iets mis te slaan. In de site worden zulke zaken aangevuld of gecorrigeerd, maar hier doen we ook kort verslag van enkele recente vondsten::

Verkeerde afslag in de 16de eeuw

Genealogisch onderzoek is soms behelpen, zeker voor de periodes waarvan geen kerkregisters bewaard zijn gebleven. Gelukkig zijn er dikwijls voor eerdere periodes nog wel notarisregisters bewaard gebleven. Toch kun je dan soms de verkeerde afslag nemen. Dat is ons gelukt. Uit een notarisakte hadden we eerder opgemaakt dat Fris “Fuzon” Gimbrere (nummer 3 in onze lijst Franse voorouders) de vader was van Jean Gimbrere (nummer 4 in die lijst). We hebben ondertussen het testament van de echtgenote van Fris “Fuzon” ontdekt, en wat blijkt: geen zoon Jean, alleen een zoon Blaise. Al eerder waren we een andere Jean tegengekomen in dezelfde generatie: een van de zonen, waarschijnlijk de jongste, van Ramond, een broer van Fris “Fuzon”. Ramond was een vrij succesvolle graanhandelaar, die zijn oudste zonen goed heeft kunnen laten scholen. Het feit dat onze Jean (nummer 4) een herbergier was die niet kon schrijven, maar wel de eigenaar van een vrij grote pachtboerderij, sluit aan bij de maatschappelijke positie van Ramond. Dat onze Jean zijn oudste zoon Raymond heeft genoemd past ook.

Voor de volledigheid: er is in deze generatie nog een Jehan, zoon van Jehan, een andere broer van Fris “Fuzon”, maar dat was een wolwever en geen herbergier.

Voor de fijnproevers: hoezo de verkeerde afslag genomen? De akte die ons op het verkeerde spoor had gezet was het huwelijkscontract van een zoon van Jean. Daarin stond Blaise, zoon van Fris “Fuzon”, aangeduid als oom van de bruidegom. Daaruit trokken we de conclusie dat Blaise en Jean broers waren en dat Fris “Fuzon” dus hun beider vader was. Zo kwamen we tot die afslag. Totdat dus het testament van de vrouw van Fris en moeder van Blaise opdook: geen Jean dus. Wat blijkt: de Franse familiesystematiek van die tijd kende ook de “Bretonse” manier van aanduiden van familieverbanden. Een oom “op zijn Bretons” is een volle neef van de vader van de oomzegger. Blaise was dus een oom “op zijn Bretons”, een volle neef van onze Jean (nummer 4). Waarmee Jean zoon van Ramond in beeld kwam. Hoe heette de zoon van Jean die trouwde: Raymond. Zo komen we dus tot deze nieuwe afslag.

Genen uit Gascogne

De omstandigheden rond de geboorte in Antwerpen van Jean François, de eerste Tilburgse Gimbrère en ons aller voorvader, zouden aanleiding kunnen geven tot twijfel of Jean Gimbrere uit Bordeaux wel echt zijn vader is. De geboorteaangifte van Jean François is gedaan door de vroedvrouw, de vermelding van het vaderschap is er toen bij ingeschoten. Gelet op het latere huwelijk van Jean Gimbrere met de moeder van Jean François, beschouwen we het toch als zeer aannemelijk dat Jean Gimbrere ook de biologische vader is van Jean François. In elk geval is dit vaderschap bij het huwelijk in 1823 alsnog wettelijk erkend.

Een van ons was nieuwsgierig of onze genen nog enige sporen dragen van de afkomst van de Gimbrères uit Gascogne, uit Zuidwest-Frankrijk. Als dat zo is, dan neemt dat toch weer flink wat twijfel weg omtrent het vaderschap van Jean. Via my.livingdna.com is een speekseltest uitgevoerd. Wat blijkt: het DNA van deze mannelijke Gimbrère dat zich bevindt op het Y-chromosoom (dus dat deel van het DNA dat steeds en uitsluitend van vader op zoon wordt overgedragen) behoort tot het DNA van een groep die vandaag de dag vooral voorkomt in Sardinië, Spaans Aragon en Baskenland, Frans Baskenland en een gebied iets ten oosten daarvan (de Béarn). Het betreft het DNA van een volk van jagers-verzamelaars dat zich zo’n 12.000 jaar geleden vestigde in Europa, het volk van Stonehenge, de hunebedden en de menhirs. Dit volk is weer grotendeels verdreven of geabsorbeerd door de latere landbouwers die vanuit het oosten Europa hebben gekoloniseerd. In geïsoleerde gebieden heeft het zich redelijk weten te handhaven: het eiland Sardinië en het gebied rond de Pyreneeën. Het gebied net ten noorden van de Pyreneeën is Gascogne, het herkomstgebied van de Gimbrères. Daarmee is het toch wel zeer aannemelijk geworden dat de lijn van mannelijke afstamming van de Gimbrères ononderbroken vanuit Gascogne naar Tilburg leidt. Voor de fijnproevers: het betreft de haplogroep I2a1a1 (M26). Voor meer informatie over deze vorm van genetica, Y-DNA en haplogroepen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Genografie en https://cbg.nl/kennis/themas/dna-en-familiegeschiedenis/ .

Susanne, Adrienne, Elisabeth of Botje?

Op deze website vind je Susanne Appel als moeder van Jean François Gimbrere. Volgens de Antwerpse administratie soms afkomstig uit Amsterdam of Utrecht, maar meestal uit Larickom, een soort kruising tussen Laren en Blaricum.

In de geboorteaktes van de kinderen van Susanne Appel ( Dominique J.A. en Jean F.) worden achtereenvolgens Amsterdam en Utrecht als haar geboorteplaats vermeld. Van haar vader Jacob en haar zus Eve vinden we bij hun overlijden in Antwerpen als geboorteplaats Larickom. Van haar vader vonden we ook de geboorteakte in Laren (NH). In Amsterdam en Utrecht vinden we geen geboorte van Susanne Appel. Vermoedelijk verwijzen deze stadsnamen eerder naar de regio, c.q. het departement uit de Bataafse Republiek, dus zochten we in het Gooi verder. Van Vader Jacob vonden we nu ook een eerder huwelijk, in Laren, en de akte van zijn tweede huwelijk, in Eemnes. Op basis van haar geboortejaar moet Susanne uit het eerste huwelijk stammen. Van beide huwelijken treffen we de doopgegevens van kinderen aan in Eemnes. De ouders woonden in Eemnes Buiten, dat tegen Laren aan ligt, gescheiden door de provinciegrens Utrecht/Noord-Holland. Dit laatste verklaart mogelijk de verwijzing naar Utrecht en Amsterdam, maar waarom ontbreekt de doop van Susanne in Eemnes en omstreken?.

In de periode dat zij geboren zou zijn, kreeg Jacob (Japik/Jaep) met zijn eerste vrouw Marritje een dochter Botje op 2-10-1788 (RK doopregister van Eemnes), vernoemd naar haar grootmoeder Beudtje). In het Bevolkingsregister van Antwerpen komt als lid van de familie rond 1801 een 13-jarige Elisabeth voor, Susanne of Botje ontbreken dan. De overgang van de voornaam Botje naar de meer gangbare naam Elisabeth (“Betje”) ligt nog wel voor de hand. Elisabeth zien we later niet meer in de Bevolkingsregisters, maar wel Susanne, van dezelfde leeftijd. De voornaam Susanne is in deze periode in NL ongebruikelijk en noch in Eemnes, noch in Laren of Blaricum aangetroffen. Het is daarom waarschijnlijk dat dit niet haar doopnaam is en dat de naam pas later uit het Franse taalgebied is “geleend”. We nemen mede daarom aan dat Botje, Elisabeth en Susanne één en dezelfde persoon zijn.

Eerder constateerden we al dat Susanne zich bij haar huwelijk met Jean Gimbrere in 1823 heeft verscholen onder de naam van haar in Antwerpen geboren zus Adrienne, die in 1797 al overleed, slechts 4 maanden oud. Botje/Elisabeth/Susanne overleed daarom in 1862 onder de naam Adriana Appel.